Popworkshops classic reünie

's Middags was er al een ploegje naar de Muziekgieterij getogen om alles voor te bereiden: ophangen van posters, aansluiten van de beamer voor de DVD met nostalgische opnames die Sylvia Rondags had samengesteld, opstellen van de keyboards, enzovoorts.

Vroeg in de avond hadden al heel wat muzikanten plus aanhang de weg naar de Muziekgieterij weten te vinden. At Random deed een soundcheck en de eerste applausjes klonken al. Concurreren tegen het EK voetbal viel natuurlijk niet mee, maar gelukkig hoefden "onze jongens" niet te spelen! De DVD, waarop iedereen nóg jonger te zien was dan ze nu zijn, werd goed bekeken en beluisterd.

Concrete was aanwezig in de vorm van Ingo, Floor en Martijn (resp. gitaar, zang en contrabas). Zij gaven een sfeervol unplugged concertje. We kenden ze nog uit andere tijden, waarin zware rock hun handelsmerk was, maar deze opening was zeer aangenaam en viel bij het aanzwellende publiek in de smaak.

DJ René was er in de pauzes met een swingende set. Het viel niet altijd mee om in de duisternis de CD's te vinden, maar daar werd middels een bureaulampje wat op gevonden. Volgende keer toch maar een mijnwerkershelm meenemen?

Als tweede waren de routiniers van At Random aan de beurt. De haren wat grijzer en dunner, maar nog steeds wild! Ze speelden een goede set met als verrassende gast-solist Paul Heijnen (nu op gitaar!). Als toegift werd, speciaal voor Hellen (die daar in dit geval natuurlijk moeilijk tegen kon zijn :-) ), 'Supergirl' gespeeld.

No Id is de band die het klaarspeelde om zo'n 10 jaar in vrijwel ongewijzigde bezetting aan de popworkshops deel te nemen. Drummer Jan Boesten droeg o.a. met zijn materialen en fotodossiers een belangrijke steen bij aan de voorbereiding van de avond. Ze lieten horen dat ze het rocken nog niet verleerd waren!

De start van The Mood was even wat moeilijk: er brak al vrij snel een snaar. Gelukkig was een reserve gitaar snel beschikbaar. Zanger (vroeger drummer) Caspar was nog herstellende van een hartoperatie. Aan zijn performance was het niet te merken: that's rock&roll, respect! We gingen back in time met dampende bluesrock. Van Jo Klinkom, gitarist in deze band, was overigens het idee afkomstig om een reünie te organiseren. Hij nam al meer dan 15 jaar geleden deel aan de workshops van Josien Mennen, daarna bij Hellen Hurkens en Sander Sanders. Ook Caspar heeft heel wat jaren bij de popworkshops meegedraaid en speelde/speelt een belangrijke rol door regelmatig voor publiciteit te zorgen.

No Exit had zo ongeveer voor ieder nummer een gast-artiest. Zo waren daar Lars (als zanger, deze keer zonder achteruitkijkspiegel!), bassiste Marielle, zanger Rinus, zanger Dirk "the Bumper" (ambiance!), bassiste Hellen, en natuurlijk de mascottes: twee Barbies ("Hug a nurse")! Het was een gevarieerde set met veel golden oldies. De nummers bedoel ik dan.

Sjitterend! saxofoniste Esther kreeg van Hellen een medaille van verdienste uitgereikt. Zij is namelijk letterlijk deelneemster vanaf het eerste uur: 15 jaar popworkshops (!!!), als resp. gitariste, toetseniste, zangeres en de laatste jaren dus als saxofoniste. Bassist Mike speelde nog een nummer mee en liet horen nog niets verleerd te zijn. Op de oproep voor een zanger die 'Black' kon zingen reageerden er zowaar twee. Zodoende zongen Marc en Roger broederlijk deze song, met groot succes. Zangeres Harmke kwam met Floor als duet 'I alone' zingen in een fraaie tweestemmige versie à la Anouk en Sarah. Bij het slotnummer 'Dansen op de vulkaan' ging het dak eraf!

In de pauze kreeg Hellen nog een fraaie collage uitgereikt als dank voor "15 jaar popplezier". Ook het organisatiecomité van de reünie werd even in de bloemen/wijn gezet.

B-Sharp is voortgekomen uit de roemruchte Kumulus House Band. Zij vormden de finale van de avond met subliem gespeelde rock-klassiekers. Oud-zangeres Marjolijn was helemaal uit Oost Groningen naar Maastricht afgezakt om haar oud-collega's nog eens te ontmoeten. Zij zong nog enkele nummers als gastsoliste en het was alsof de tijd had stilgestaan...

Nadat de laatste tonen van B-Sharp waren uitgeklonken en de spanning er voor iedereen af was, werd er nog gedanst op de afterparty met muziek van DJ René. Er werd die avond heel wat nagepraat over vroeger en nóg vroeger: John Aldenhoven, gitarist in wat werkelijk de állereerste band op de muziekschool was (we schrijven het jaar 82 van de vorige eeuw...) was er ook! Oud-cursisten waren van heinde en ver gekomen: Delft, Groningen, Amsterdam. Afijn, het had wat drukker mogen zijn, maar gezellig was het zeker, er gingen zelfs al stemmen op voor een jaarlijkse reunie!

Foto's: Klik hier